کوتاهی در متن ابتذال ابتذال

 یعنی همین که مدام تکرار کنیم و تکرار نشویم.

توسط

انتشار

۲۸ فروردین ۱۴۰۰

معنی ابتذال

سپهر نصیحت‌گر/ ابتذال یعنی این‌که همین متنی را که کاش نمی‌نوشتم را می‌نویسم و همین است که تمام ذهن من را درگیر خودش می‌کند و همین است که اگر بگویم سیاه می‌شوم و نگویم سفید نبوده‌ام.

در متن من ابتذال یعنی همین که ابتذال را همین قدر تکرار کنی و آن‌قدر بگویی که تمام سلول‌های مغزت بی‌اختیار تکرار کنند، چرا که «تکرار می‌کنم که تکرار کنند».

ابتذال یعنی تمام راه‌های بی‌پایانِ سل‌ها اندوه و تمام هرآنچه از این بود و از آن و هر آن چیزی که از من و بود از وی و تمام واژه‌هایی که تکرار می‌شدند و دیگر تکرار نمی‌شوند.

آری، ابتذال یعنی همین آری‌های بدون دلیل که بی‌امان می‌آیند، می‌مانند، رسوب می‌کنند، رشد می‌کنند و خشک می‌کنند و می‌روند چون خسی خاشاکی چیزی و دام می‌گسترانند از ریشه به ریشه‌ی تمام ریش‌های دنباله‌دار که همیشه به ابتذال پیوند می‌خورند.

 

[ابتذال یعنی همین که مدام تکرار کنیم و تکرار نشویم]

 

انتهای پیام/

 

هیچ‌کس از خبرنگار آزاد تجلیل نمی‌کند

نشر این نوشته در
اشتراک گذاری در twitter
Twitter
اشتراک گذاری در linkedin
LinkedIn
اشتراک گذاری در telegram
Telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
WhatsApp
دسته‌بندیِ نوشته