عکاسی ما نیاز به جراحی دارد

مسعود زنده‌روح گفت: اکثر عکاسان جوان مطالعه نمی‌کنند و از مسائل اجتماعی، سیاسی و جامعه‌شناسی آگاه نیستند.

توسط

انتشار

۲۹ فروردین ۱۴۰۰

مسعود زنده روح عکاس

به گزارش وبسایت سپهر نصیحت‌گر به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان؛ چهارمین دوره‌ «۱۰ روز با عکاسان ایران» با شعار «عکس، عکاسی، عکاسان» به عنوان تنها حرکت جریان‌ساز عکاسی در حال برگزاری است.

چهارمین دوره « ۱۰ روز با عکاسان ایران» تنها برنامه یا همایش تخصصی عکس و عکاسی در کشور است که به همت انجمن عکاسان ایران و با همکاری صاحب‌نظران و عکاسان، هر ساله با هدف معرفی و تحلیل نقاط قوت و ضعف عکاسی ایران در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود.

 

مسعود زنده‌روح کرمانی، رئیس هیئت مدیره انجمن عکاسان ایران است؛ وی هنرمندی نام‌آشنا و شناخته‌شده برای فعالان حوزه عکاسی است که علاوه بر سال‌ها فعالیت در سازمان صدا و سیما و داوری جشنواره‌های تخصصی، اکنون سکان مدیریت و هدایت این رویداد را به عهده دارد.

در این گفتگو زنده‌روح درباره «چهارمین دوره ۱۰ روز با عکاسان ایران» نکات مهمی را مطرح می‌کند که در ادامه می‌خوانید:

 

* ۱۰ روز با عکاسان از کجا شروع شد؟

ایده اولیه این رویداد توسط فرزاد هاشمی، رئیس هیئت مدیره وقت انجمن مطرح شد که با هماهنگی‌ها و آزمون خطای بسیار در تابستان ۹۱، اولین «۱۰ روز با عکاسان» با هدف رسیدگی و بررسی مسائل پیرامون عکاسی در کشور برگزار شد.

 

* به نظر شما ضرورت برگزاری ۱۰ روز با عکاسان چه بود؟

متاسفانه حرکت‌های بزرگ جامعه عکاسی در ایران بسیار محدود هستند و موثر واقع نمی‌شوند. جامعه عکاسی در ایران بیشتر از هر چیز دیگر به رویدادی با این اهداف و محتوا نیاز دارد تا با ایجاد قالب و ساختاری مطلوب، به مسائل عکاسی بپردازد. همان‌طور که می‌دانید تنها جشنواره‌های معتبر کشور مانند دوسالانه‌ها، تصویر سال و غیره همواره با محدودیت برگزار شده‌اند.

 

* تفاوت دوره چهارم با دوره‌های قبل چیست؟

چهارمین دوره‌ «۱۰ روز با عکاسان» با دبیری مجید ناگهی و همکاری ۷ انجمنِ فعال در حوزه‌های مختلف عکاسی، با سیاست‌گذاری مدون سعی دارد  توانایی‌های فکری و اجرایی تشکل‌های زیر مجموعه شناسایی کند و استفاده از اندیشه‌ نیروهای خوش‌فکر و کاربردی را در اولویت قرار دهد.

 

* مسیر رشد «۱۰ روز با عکاسان» را چطور ترسیم می‌کنید؟

بی‌تردید «۱۰ روز با عکاسان» یک برنامه یا جشنواره نیست، جریانی است که با عمل و اندیشه‌ای نو در مسیر تخصصی خود حرکت می‌کند. این حرکت در دو مسیر علمی و هنری، در قالب شوراها هدایت می‌شود؛ شورای هنری به عنوان هسته مرکزی ساختار محتوای هنری محض همایش را شکل می‌دهد و شورای علمی نیازهای نظری و تئوریکِ جامعه‌ عکاسی را تامین می‌کند.

با نیم نگاهی به برنامه‌های این رویداد – نشست‌های تخصصی، کارگاه‌ها – در می‌یابید که تمام این برنامه‌ها در اصل بستر آموزش عکاسی و شیوه عملکرد افراد و مراکز آموزش را مورد تحلیل و بررسی قرار می‌دهد. بیشتر از هر چیز دیگر، این رویداد با پرداختن به مفاهیم جدید در عکاسی راه را برای استفاده هرچه بهتر از فناوری‌های مرتبط با عکس باز می‌کند.

 

* منظورتان از مفاهیم جدید در عکاسی چیست؟

در حال حاضر با پیشرفت فناوری و تکنولوژی، نزدیک به ۹۰ درصد انسان‌ها در سراسر جهان از راه‌های مختلف، به فناوری عکس‌برداری مجهر هستند. به طوری‌که امروزه عکس از شکل دوربین عکاسی و چرخه‌ عکاسی رایج در گذشته خارج شده و هر شخصی به سادگی با یک موبایل می‌تواند عکس بگیرد.

در رسانه‌ها به ویژه شبکه‌های اجتماعی اکثر اتفاق‌هایی که می‌افتند، تصویری هستنند و عکس بخش مهمی از جریان روزمره مردم را تشکیل می‌دهد. تمامی این مسائل، لایه‌ها و مفاهیم جدید را به عکاسی اضافه کرده‌اند که هر یک در جایگاه خود به شفاف‌سازی و تحلیل نیاز دارند.

این رویداد در بخش‌های مختلفِ مرتبط با عکس و عکاسی، با بررسی مباحث جدید و ایجاد تعریف درست در زمینه‌های گوناگون از جمله: «گرایش‌های هنری عکاس» و «آرشیوسازی» و «نگه‌داری عکس» و «جامعه‌شناسی عکاسی» و «نشر عکس» و «نظریه‌پردازی«» در خصوص عکس و عکاسی سعی دارد لایه‌های جدید عکس و عکاسی شناسایی و تعریف کند.

 

* در دوره چهارم بخش «نگاه شخصی» به این رویداد اضافه شده است، لطفن درباره این بخش توضیح دهید.

«نگاه شخصی» عنوان جدیدی است که از چهارمین دوره به «۱۰ روز با عکاسان» اضافه شده است، این بخش مختص نسل جوان است که در جای‌جای ایران عکس‌های خود را نمایش می‌گذارند، اما حرف‌شان به گوش ما نمی‌رسد.

در بخش «نگاه شخصی»، ۲۴ عکاس جوان و نمایندگان ۶ جشنواره موثر در زمینه عکاسی که در شهرستان‌ها برگزار می‌شوند، حضور دارند. هر عکاس در «نگاه شخصی» یک ساعت فرصت دارد که با ارائه آثارش از نگاه شخصی خود بگوید و با مخاطبان به گفتگو بنشیند.

«۱۰ روز با عکاسان» فقط نگاه عکاس‌های مختلف را معرفی می‌کند و در بخش عملی شیوه‌های درست پروژه را مطرح می‌کند و در مباحث نظری با معرفی دیدگاه و نظریه‌های مختلف به ذهنیت مخاطب تنلگر می‌زند، هر شخص نسبت به نیازش از کارگاه بهره برده و نگاه خودش را انتخاب می‌کند، اندیشه عکاسی چیزی نیست که از طریق کلاس آموزشی دیکته شود.

 

* ۱۰ روز با عکاسان تا چه حد توانسته دانش بصری مردم را تقویت کند؟

دانش بصری مردم ایران در اصل رابطه مستقیم با سطح دانش و نحوه ارائه آثار سینما و تلویزیون دارد، اما در کنار این، عکس بخش قابل توجهی از رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی را به خود اختصاص داده است. از این‌رو بنابه نیاز، مردم ما برای تقویت دید بصری خود دست به خودآموزی زدند؛ این امر می‌تواند خوب باشد اما در حالت کلی راه صحیح و مطلوب برای تقویت دید بصری نیست.

«۱۰ روز با عکاسان» بسیاری از عکس‌ها را در معرض دید می‌گذارد و تحلیل می‌‍کند ولی برای مردم و عکاس‌ها این موارد را حکم نمی‌کند، بلکه با ایجاد بستر مناسب برای فراگیری سعی دارد در تقویت دانش بصری مردم نقش داشته باشد.

 

* آیا می‌توان عنوان «فرهنگ‌سازی» را از اهداف رویداد ۱۰ روز با عکاسان دانست؟

۱۰ روز با عکاسان هنوز ادعای فرهنگ‌سازی ندارد، هدف اصلی از این دوره موشکافی و بررسی مسائل عکس و عکاسی است، لازمه‌ فرهنگ‌سازی در هر موضوعی پیشینه و پسینه‌ کار است و تا حد زیادی با تداوم و استمرارِ عمل شکل می‌گیرد.

انجمن عکاسان رسانه نیست که با هدف فرهنگ‌سازی برنامه‌ریزی شود، انجمن با سیاست‌های خود جریانی را شکل می‌دهد که شاید در آینده فرهنگ‌ساز هم باشد.

 

* وضعیت جشنواره‌های عکاسی و داوری‌های امروزی را چطور می‌بینید؟

من در بسیاری از این جشنواره‌ها به عنوان داور حضور دارم و طور مشخص از تعدد جشنواره‌ها نگرانم؛ به نظر من زمانی کشور دچار جشنواره‌‍‌زدگی می‌شود که فضایی برای نمایش عکس نباشد.

عکاسان جشنواره اکثرا در فضای نشر و نمایشگاهی حضور ندارند و بهترین راه برای بهره‌برداری از عکس‎‌های خود را شرکت در چشنواره می‌دانند.

متاسفانه امروزه حتی بهترین دانشگاه‌های عکاسی کشور، محیط مناسبی – گالری عکس- برای نمایش آثار دانشجویان ندارد.

بر اساس آمار انجمن عکاسان ایران، از اول امسال تا امروز، ۵۷ جشنواره عکاسی در سراسر کشور برگزار شده است که بسیاری از افراد شرکت کننده در این جشنواره‌ها را  گروهی خاص از عکاسان غیر رسمی شکل می‌دهند.

 

* به اعتقاد برخی از عکاسان جشنواره‌ها سنگ محک خوبی برای شناخت عکاس است؛ نظر شما چیست؟

این تعریف باعث تاسف است؛ متاسفانه در حال حاضر اکثر سازمان‌های دولتی یا خصوصی برای سنجش عکاس‌های خوب طنابی به جز جشنواره ندارند و این موضوع بیشتر از هر چیز دیگر عدم توجه افراد به آثار نشر و نمایشگاهی و رواج بی‌مورد جشنواره‌ها را به همراه دارد.

وقتی برای سنجش عکاس خوب مسیر اصولی و مطلوبی را نداریم، بدون شک به نقطه متوسط گرایش پیدا خواهیم کرد و جشنواره‌های عکاسی به عنوان مبنا و سنگ محک شناخته می‌شوند.

 

* اوضاع نسل جوان عکاسی را چطور ارزیابی می کنید؟

به نظر من عکاسی ما نیاز به جراحی دارد؛ نسل جوان نباید مثل بقیه ببیند. با توجه به این که نسل جوان با حجمی از داده و اطلاعات روبرو هستند، کمتر مطالعه می‌کنند. شاید برخی در در حوزه عکاسی مطالعه کافی داشته باشد اما از اکثر مسائل اجتماعی، سیاسی و جامعه‌شناسی و غیره آگاه نیستند.

در واقع عکاس ادیبی است که با وام گرفتن از موضوعات مختلف معنا می‌سازد. امیدوارم که حس مسئولیت نسبت به چیزی را که در درست دارند، داشته باشند.

 

گفتگو از: سپهر نصیحت‌گر

 

انتهای پیام/

 

از سایت چهارمین دوره «۱۰ روز با عکاسان» دیدن کنید.

 

فقط یک بار به شناسنامه‌های خود نگاه کنید

 

نشر این نوشته در
اشتراک گذاری در twitter
Twitter
اشتراک گذاری در linkedin
LinkedIn
اشتراک گذاری در telegram
Telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
WhatsApp
دسته‌بندیِ نوشته